NETFLIX ― SERIAL ORYGINALNY
Spokojnie.
Powoli.
Hej.
Nikt się nie dowie.
Spójrz na nas.
Sam bym się nie poznał.
Na ile jesteś odważny?
Czym byś zaryzykował?
Dla idei.
Przyjaciół.
Miłości.
Naszej przyszłości.
Nie zmienimy świata, uznając jego reguły.
Ale należy go zmienić.
Wszystko trzeba zmienić.
Dziękuję za przybycie!
Dziękuję bardzo, drodzy rodacy!
Przyjaciele!
Kiedy już dojdziemy do władzy, a tak się stanie,
wtedy posprzątamy.
Wszystko uprzątniemy.
- Nie ma wstępu. - Mam to zanieść na mównicę.
Nie.
I pan Berndt przerwie mowę, bo zaschło mu w gardle?
Jesteśmy Niemcami, drodzy przyjaciele! I jestem z tego dumny!
Zapraszam.
Właź.
Tak!
Oto przepiękna latorośl naszej wspaniałej ojczyzny.
- Dziękuję. - Proszę.
Jestem z was taki dumny.
Z waszego zamiłowania do państwa.
Dajecie mi siłę do dalszej walki!
Pokażmy tym pismakom, że tu jesteśmy!
Podważamy wszystko.
Bo już najwyższy czas.
WSTĘP WZBRONIONY
A jeśli was wystraszymy...
tym lepiej.
Mieliście tyle czasu...
i go roztrwoniliście.
Od przedszkola aż po egzamin maturalny,
naszym dzieciom wkładane są do głów
przeróżne...
ideologie.
Polit...
Polityczna poprawność.
Fake newsy.
Spalona ziemia.
Zbombardowana kult...
kultura narodowa.
Istna wojna totalna!
Gdy już zostałem burmistrzem...
To znaczy... gdy już nim zostanę...
Przepraszam na chwilę.
Wspaniały ten nasz Horst, prawda? Proszę o gromkie brawa!
Już nie ma odwrotu.
Postanowiliśmy.
Przechodzimy do czynów.
I nie czekamy na pozwolenie.
Czego chcecie?
Zaraz zobaczysz.
NA MIEŚCIE Z LASKAMI!
CHODŹ, SĄ WSZYSCY!
...ale Björn o ciebie pytał.
Dawaj, wbijaj!
NFD TUŻ ZA KONSERWATYSTAMI
ZAMIESZCZAM...
WCZEŚNIE W ŁÓŻKU?
Dzień dobry państwu.
Lea, obczaj go.
Przedstawiam wam nowego kolegę, Tristana Brocha.
Powitajcie go serdecznie.
Ale stylówa.
Opowiesz nam nieco o sobie?
Nie.
Dobrze, zatem już nie naciskamy.
Siądź z tyłu.
Które z was chciałoby na przerwie pokazać Tristanowi budynek
i wskazać mu, gdzie są które sale lekcyjne?
Leo?
Byłabyś tak miła?
Tak.
Żeby ci komórki nie gwizdnął.
Tristanie, klasa pisze dziś klasówkę o wojnie w Algierii.
Możesz przeczytać ten rozdział w podręczniku, gdy będą pisać.
Chuj z Francją.
Co proszę?
„Chuj z Francją”. Takie było hasło buntowników.
Aha...
Skoro temat jest ci znany, może też napiszesz?
Szkoda tak siedzieć.
Świetnie.
No to zaczynajmy.
Pójdę już.
Dobrze.
Serio, coraz więcej u nas śmieci.
Choćby tamten. Co za tłumok?
To koszulka St. Pauli?
Zgadłem. Te, St. Pauli!
Z którego sracza cię wyskrobali?
Wnerwia mnie ta cała tolerancja.
Nic tylko niedoroby, mongoły i lewactwo.
A temu co?
Ohyda.
Nie dotykaj mnie, pedziu.
Tylko dodaję wam odwagi.
Ja nie z tych,
ale widać, że wy dwaj lecicie na siebie.
Coś nie tak, panowie?
Dojadę cię!
Porozmawiamy później, Lasse.
Jasne.
Podaj!
Dobrze! Bardzo ładnie.
Dalej!
Oddaj! Ej!
Podaj, frajerze!
Tutaj!
- Oddaj. - Masz!
Spoko rysunki.
Nie odwalą się, jak się nie postawisz.
Wszyscy kurzą ten szajs? Wali jak na stacji.
Spytaj wprost.
Niby o co?
Czy sprzedam.
Dlatego za mną polazłeś.
Byłeś ciekaw, kto ma towar.
Arabski bandzior, co?
Nie każdy Arab handluje,
tak jak nie każdy Niemiec jest naziolem.
Znasz arabski?
Trochę. Jesteś z Bejrutu czy z Trypolisu?
Rozpoznałeś Libańczyka?
Po dialekcie.
Z Bejrutu.
Safa SC?
No proste.
Rodzice zabrali mnie raz do milahab...
Malahab. „Milahab” znaczy „pudełko”. Chyba nie o to chodzi.
...gdy wygrali mistrzostwa w 2009.
- Serio? - Serio.
Od kiedy szkopy jeżdżą do Bejrutu?
Co za Majorką, to dla was trzeci świat.
Dla niego.
Słyszy arabski i fujara mu się zwija.
Hej.
Idziemy?
Opowiedz mi o tej szkole.
Co cię ciekawi?
Wszystko.
Dobra. No to...
To jedyne humanistyczne liceum w Meppersfeld.
Chodzi tu 680 uczniów.
Od dziś – 681.
Oprowadzasz po mieście?
Daruję ci wykład o rodzeństwie Scholl.
Dlaczego?
Skoro wiesz tyle o wojnie w Algierii,
znasz na wyrywki dzieje opozycji za narodowego socjalizmu.
Idziemy?
Dobra.
To nasza biblioteka.
Ekstra kolekcja.
Ta ci podejdzie.
O twoich butach.
Idziemy dalej?
Tamtędy idzie się na chemię, a tu jest aula.
Pokażę ci halę sportową.
Ej!
Dobrze.
Oto aula.
Co?
Nie chcę robić draki.
Ładnie cię wytresowali, nie?
Ty tak na serio?
Łechcesz swoje ego dresami, buntowniku?
- Nieprawda. - Koniec wycieczki.
Tristan?
Pogięło cię? Mogą cię za to zawiesić.
To nie krzycz.
Na co czekasz?
Zapomnij.
To byłaby jedna rzecz, jaką dziś zrobisz,
której nie robiłaś tysiąc razy.
Znasz to uczucie?
Jakbyś patrzyła na świat przez grubą szybę?
Dźwięk przytłumiony.
Barwy bledsze.
Nic nie dotykasz.
Jesteś daleko.
Wiesz co?
Czasem...
trzeba zwyczajnie stłuc szybę.
Nie wiem, o co ci chodzi.
Wiesz.
Dobrze wiesz.
No i?
Jak tam klasówka?
Dobrze.
Była mowa o puczu?
Nie, ale o zawołaniu buntowników.
O czym?
Dzięki za pomóc w powtórce.
Masz gumę?
Tak.
LOGA? PODZIĘKUJĘ
Co to?
Lea?
Nic.
DLA LEI! KRZYKNIJ SZCZERZE Z DACHU! – T.
Na styk.
Stawaj.
Że też tacy jak ty dostają przepustki.
Odwróć się.
System za bardzo pobłaża.
Przebierz się.
UWAGA!
JUŻ NIC TU NIE WYROŚNIE!
Brawo, Aisha.
Wreszcie jak dumna Niemka.
Burka się pewnie pierze!
- Zwiewaj, brudasie! - Kebabiarz!
SALA GIMNASTYCZNA
- Hej. - Cześć.
Coś mnie ominęło?
Wolne?
Patrzcie państwo!
Jaka dobrana para.
Psychol...
i dziwaczka.
Zazie?
Przedstawiłaś go już mamie?
Nie urośniesz, depcząc innych, tylko zbrzydniesz.
- Za kogo on się ma? - Dwójka walniętych świrusów.
Dobrze, dzień dobry.
Proszę na chwilę o uwagę.
Przedsiębiorstwa, które odwiedzimy,
poinformowały nas, że będą oferowały staże dla uczniów...
Jeśli chcesz, by się odwaliły,
musisz się wziąć za ich szefową.
Chciałabym, ale Kim jest dużo silniejsza.
Jeśli ktoś poczuje się gorzej w trakcie jazdy,
serdecznie zapraszamy, by usiadł z przodu.
W architekturze łączą się sztuka i nauka.
Architekt musi zatem być nie tylko kreatywny,
ale i znać właściwości materiałów.
By budowle były piękne,
a przy tym trochę postały.
Opowiadam wam to,
bo gdy miałem tyle lat, co wy: jakieś 17-18, odwiedziłem Nowy Jork,
a tam: Manhattan i 86. piętro Empire State Building.
Wjechałem tam i pomyślałem: „Rety! Jaka tęga głowa to wymyśliła?”.
Wtedy wiedziałem, że to moje powołanie.
Marzyłem o takich budowlach w Niemczech.
Dlatego chciałem sam je wznosić.
Ale dość już o mnie. Czy ktoś ma jakieś pytania?
A może chcielibyście zobaczyć parę aktualnych projektów?
Bardzo. Mają to wypisane na twarzach.
Widzicie przed sobą mój najnowszy i najukochańszy projekt.
Nowego centrum handlowego nad dworcem.
- Odlot. - Ale wielkie.
Podoba się?
Czy ktoś wpadł może na jakieś pytanie?
- Ja mam jedno. - Tak?
Czy trzeba było coś wyburzyć?
Eksmitowano ludzi?
A od kiedy ludzie mieszkają w centrum handlowym?
Stała tam hala przemysłowa przeznaczona do rozbiórki.
Miasto miało szczęście, że znalazło inwestora.
Szybkie pytanie: co masz z plastyki?
Czwórkę.
- A co ty masz z plastyki? - Piątkę.
Uczyłbym się od niej.
PAPIERNIA
Dokąd nas wywieźli?
Ale smród.
Wszystko gra?
Mhm.
To ciekawe, jak można wykorzystać makulaturę.
Ta technologia robi wrażenie!
KP89X
to nasz dwustronny karton najlepszej jakości.
Owoc wieloletniego doświadczenia oraz sztuki papierniczej.
KP89X
nadaje się na powierzchnie reklamowe oraz na wysokiej klasy opakowania...
Jak ty śpisz po nocach?
Ktoś ma pytanie. Możesz głośniej, młodzieńcze?
Jeśli liczysz na staż u nas, musisz być głośniejszy od maszyn!
Czy wy nie macie sumienia?!
Ta fabryka zatruła całą okolicę!
Wszystkie pola są skażone!
- Nic nie rośnie! Wszystko przez was! - Co ty, Hagen?
Stara śpiewka. Jesteśmy trzecim największym pracodawcą.
Spełniamy wszelkie normy w 110%,
a w zeszłym roku oddalono wszystkie stawiane nam zarzuty.
Młodzi tacy jak wy dają się zbałamucić partii zielonych i medialnym podżegaczom.
Ale nie macie najmniejszego pojęcia o tym, jak działa gospodarka.
Ta wasza naiwność jest dla mnie nie do zniesienia!
Bo to jedyna broń, jaką możemy walczyć z takimi jak wy.
Mamy być realistami.
Zaś naiwność to nadzieja, że można coś zmienić
i odciągnąć takich ludzi jak pan od koryta.
Powinieneś siedzieć w pudle, ty gnido!
Hagen, Tristan, dosyć!
Na dwór! Przepraszam.
Na głowę upadłeś?
Czy to wycieczka przedszkolna?
Nie można tak obrażać potencjalnego pracodawcy!
Co ci zrobił ten dziad z papierni?
W życiu marzyłem tylko o tym, by przejąć rodzinne gospodarstwo.
Ale ta zasrana fabryka zatruła rzekę, a potem ziemię.
Gospodarstwa splajtowały.
Zwłaszcza organiczne, takie jak nasze.
Rodzice nie próbowali go pozwać?
Miał lepszych prawników.
Do dziś spłacamy koszty procesu.
Co miałeś w kieszeni?
Balon z farbą.
Wiem, co czujesz, stary.
Po co mnie powstrzymałeś?
Bo on zasłużył na coś gorszego niż zwykła plama na garniaku.
Jeśli na serio chcesz ukarać tego palanta, daj mi znać, dobra?
Dobra.
Panowie, zapraszam.
Ale się wściekła!
Należy ci się piątka za postawę.
Raczej.
- Pewnie! - Co nie?
- Tak. - Pa, Zazie!
Pa!
Podoba ci się?
Właściwie z nią nie gadałem.
- A długo jesteście w jednej klasie? - Trzy lata.
I przez podstawówkę.
To może już pora?
Brachu, dokąd idziesz?
- Tam, a wy? - Ja też.
I ja.
To co tak stoicie?
- Popisałeś się dziś. - Dzięki.
Nie ty, Hagen.
Brachu?
Ona nie leci na takich frajerów.
Backhand! Dawaj.
Szybciej, Leo.
Dasz radę.
Za wolno! Ciągle to samo!
Sophie, teraz ty.
Dobrze.
Dobrze! Świetnie.
Ekstra.
IT'S_SOPHIE B: JASNA STRONA ŻYCIA
Od nowa.
Lea?
Nie skończyłaś trenować.
Gdzie mieszkasz?
- Tam, to daleko. - W przemysłowej?
- Dalej na północ. - Aha.
- A wy? - Ja już tutaj.
Na wsi.
- A też umieracie z głodu? - Tak.
Szawarma, stary! Znam najlepszy lokal świata!
- Miałeś fart, arabusie! - Pogięło was?
- Wszystko gra? - Tak, spoko.
- Chcieli cię ubić. - Wcale nie.
Kurwa!
Już przywykłem.
Co dzień się na mnie zasadzają.
I nie doniosłeś glinom ani belfrom?
Glinom?
NfD ma coraz większy posłuch na tym zadupiu.
Z nimi nie pogadasz.
Sam mam się postawić tym zasrańcom?
Dziś wy kupujecie.
Nie jesteś sam.
Co on odstawia?
Nie wiem, ale idę z nim!
Co jest grane? Kurna!
Skurwysyny!
Kutasiarze!
Weźcie!
Wracać, kutafony! Złamasy!
O kurwa!
- Nie zwiejecie! - Kurde!
Lećcie tam!
- Hagen, chodź! - Bierzcie grubasa i Araba.
Już.
Gdzie ten gównozjad?
Tędy.
Tu sprawdźmy.
Mówiłem, że zwiał tam.
A bo ja wiem, dokąd polazł?
- Otwórz oczy. - Stul pysk.
Ej!
Lasse!
Sądzę, że byłoby sensownie nieco zainwestować.
Patrząc na obecną sytuację, myślę, że tak...
byłoby najlepiej.
- Ten tu czego? - Przywitaj się z gościem.
- Witaj, Rahimie. - Mów po niemiecku. To nieładnie.
Nie mówi po arabsku?
Paru Niemców jakoś się nauczyło.
Dzięki, może spróbuję.
Nie rób wstydu.
Ja robię wstyd? Chce nas wykopać z domu.
Rahim!
Niech państwo spojrzą.
Nie musieliby państwo jechać zbyt daleko.
Nie stać nas.
Proszę.
Szkoła zabrała nas na wycieczkę do fabryki.
Oferują staże.
Chciałem rzucić Butschmie w gębę balonem z farbą.
Ale nie rzuciłeś.
Jak to z farbą?
Idę spać.
Tysiąc razy mówiłem, byś do tego nie wracał.
Przegraliśmy i już.
Nie rozdrapuj ran.
Gdy Antonia mnie chwyta,
przysuwam się, by zatrzymała się na moim ramieniu.
Chwytam ją za nadgarstek
i obracam dłoń, jednocześnie ściągając ją w dół.
Drugim ramieniem odpycham jej łokieć,
a potem odsuwam nogę
i pewnie przyciągam Antonię do siebie,
używając ciała jako dźwigni.
Zamienimy się i pokażemy to jeszcze raz.
Łapię Antonię tutaj.
A ona chwyta mnie za łokieć,
odsuwa się i mnie powala.
Jak klasówka, kochanie?
Super.
A tenis?
Też.
Nie zaprosiłaś Björna?
Nie miał czasu.
Szkoda.
Co czytasz?
„Loga? Podziękuję”?
Widziałem kiedyś jej wykład w Toronto.
Odmienił moje życie.
Jak?
Co jak?
Jak odmienił ci życie?
Hmm?
Przed chwilą powiedziałeś, że wykład Noli Kleiner odmienił twoje życie.
Mhm.
Jak?
Po prostu mi zaimponowała.
Dała do myślenia.
Nosisz designerskie koszule, buty, garnitury...
Bo są lepsze od tych jednorazowych szmat.
I nie szyją ich w strasznych warunkach w Bangladeszu.
Książka nazywa się „Loga? Podziękuję”.
Nie mam zielonego pojęcia, o co ci chodzi.
- O nic. Nieważne. - Dobrze.
Mówisz, że odmienił ci życie, a jak widać, wcale tak nie było.
- Możemy po prostu zjeść? - Co?
Nie wolno otwarcie porozmawiać?
Ledwie przeczytałaś wstęp
i już sypiesz oskarżeniami.
Masz tak dużą garderobę, że mogłaby robić za motel.
Jak to się teraz mówi?
Pojazd.
Dajcie ketchup, suchy ten ryż.
Auć!
Zdrowie.
Rozejrzę się.
Idź sprawdzić alarm.
W porządku.
ODZIEŻ I OBUWIE
WPROWADŹ KOD
ALARM WŁĄCZY SIĘ ZA DZIESIĘĆ SEKUND
ALARM WŁĄCZY SIĘ ZA CZTERY SEKUNDY
Życie zmienia się w okamgnieniu.
Orientujesz się po fakcie.
Czy on był nam niezbędny?
Czy byśmy się polubili?
Czy mielibyśmy odwagę walczyć?
I posunąć się tak daleko?
Dusiliśmy w sobie ogień.
A on – wykrzesał iskrę.
Gasimy!
Napisy: Piotr Kacprzak